Między styczniem a sierpniem 1945 roku amerykańskie lotnictwo strategiczne chcąc rzucić Japonię na kolana zrzuciło na wieksze miasta Cesarstwa około 147.000 ton bomb konwencjonalnych. W mało znanym zachodniej historiografii bombardowaniu Tokio 9 marca 1945 roku zginęło około 85 – 90 tys. mieszkańców stolicy Japonii. A miasto wyglądało po tym nalocie tak:

tokyo2.jpg

16 lipca 1945 przeprowadzono eksperyment „Trinity”, ładunek „Gadget” umieszczony na stalowej wieży na pustyni w stanie Nowy Meksyk eksplodował osiągając moc trzykrotnie większą od obliczonej. Stalowa wieża na jakiej był przymocowany – wyparowała.

26 lipca 1945 zostaje ogłoszony po długich dyskusjach między aliantami tekst tzw. „deklaracji poczdamskiej” wzywającej Japonię do bezwarunkowej kapitulacji.

28 lipca 1945 premier Japonii Suzuki poinformuje prasę, że zamierza zignorować deklaracje poczdamską ponieważ nie była ona bezpośrednio adresowana do rządu Japonii, tylko została nadana przez radio i przechwycona przez nasłuch.

Do 2 sierpnia 1945 rząd Japonii nie odpowiedział w żaden sposób na deklaracje poczdamską w związku z czym podjęto decyzję o użyciu bomby atomowej by zmusić Japonię do zawarcia pokoju. Po wojnie wielu będzie obliczać życie ilu żołnierzy amerykańskich w ten sposób ocalono. Co by było gdyby nie wie nikt.

Wiadomo, że decyzja o użyciu bomby atomowej zapadła 25 lipca 1945, zatem na dzień przed ogłoszeniem deklaracji poczdamskiej. Ostateczny rozkaz, chociaż powinien go wydać gen. Carl Spaatz (dowódca amerykańskiego lotnictwa strategicznego) został podpisany przez gen. Thosa Handy’ego pełniącego funkcję szefa sztabu wojsk lądowych. Mowa jest w nim o tym, że:
„509 mieszana grupa, 20 Armia Lotnicza zrzuci pierwszą specjalna bombę jak tylko pogoda umożliwi bombardowanie z widzialnością celu, mniej więcej po 3 sierpnia 1945 na jeden z następujących celów: Hiroszima, Kokura, Niigata i Nagasaki.”
Wiadomo, że 6 sierpnia 1945 o godzinie 8:15 sekund 17 z luku bombowca b-29 o nazwie własnej „Enola Gay” pilotowanego przez majota Tibbetsa zrucono na miasto Hiroszima bombe o nazwie własnej „Little Boy”, która eksplodowała 600 metrów nad miastem osiagając moc 13 kiloton trotylu.

bomb3.jpg

Wiadomo, że tego dnia w Hiroszimie zginęło 78 tysięcy ludzi, 14 tysięcy uznano za zaginione, byc może wyparowały. Około 38 tysięcy było rannych, często potwornie ciężko, ludzie byli odarci ze skóry, a zamiast skóry mieli zwęglone mięso. Liczba ofiar choroby popromiennej oceniana jest różnie od 10 do 100.000.

Wiadomo też, że 9 sierpnia o godzinie 1:56 w kierunku miasta Kokura wystartował kolejny B-29 o nazwie własnej „Bock’s Car” z bombą „Fatman”. Nad Kokurą unosiły się gęste chmury i po trzech nieudanych podejściach dowódca załogi major Sweeney zdecydował o wyborze celu zapasowego – miasta Nagasaki. Bomba została zrzucona o godzinie 11:02 czasu lokalnego, miała większą moc niż ta zrzucona na Hiroszimę, ale w tym pierwszym przypadku jako dodatkowy ekran wzmacniający fale uderzeniową zadziałały wzgórza wokół miasta.

nagasaki4.jpg

Wiadomo, że w Nagasaki zginęło około 24 tys. Osób, 43 tysiące było rannych. Wśród ofiar było około 10 z 15 tysięcy mieszkańców miasta wyznania rzymsko-katolickiego. To właśnie nad dzielnicą Urakami, bedącą tradycyjnym i naturalnym skupiskiem katolików nastąpiła eksplozja bomby atomowej.

Gdyby podobnego aktu dokonały nazistowskie Niemcy, faszystowskie Wlochy lub cesarska Japonia byłoby to uznane za akt niesłychanej zbrodni wojennej i byłoby z całą pewnością osądzone przez jakimś trybunałem. Ale zbrodni wojennych aliantów nikt, nigdy nie osądził. Nawet nie było takiego pomysłu.

Strona internetowa ENOLA GAY wita dzisiaj internautów hasłem NO REGRETS.

Babcia Toma Ferrebee, celowniczego bombowca „Enola Gay” który zrzucił bombe na Hiroszimę, dowiedziawszy się o zasczytnej roli wnuka miała podobno powiedzieć tylko:
„Mam nadzieję, że Pan Ci to przebaczy…”

17.jpg
[fot. Yosuke Yamahata]